هر ازگاهی...

ما کجاییم؟

noreply@blogger.com (سیما) — Sun, 23 Nov 2008 16:55:00 +0000

مطلبی را در اینترنت خواندم که برام جالب اومد .
موضوع درباره عکسی است که یک فضانورد آمریکایی به نام کارل ساگان از کرۀ زمین گرفته . تنها چیزی که
دیده می شود یک نقطه نورانی بسیار کوچک در یک کهکشان پهناور و رنگین است و بس.
او كتابی در همين زمینه نوشته است و در جایی از آن می گوید: دوباره به اين نقطه نگاه كنيد.
همين جاست. خانه اينجاست.ما اينجاييم. تمام كساني كه دوستشان داريد٬ تمام كساني
كه مي شناسيد٬ تمام كساني كه تابحال چيزي در موردشانشنيده ايد٬ تمام كساني كه وجود
داشته اند٬زندگي شان را در اينجا سپري كرده اند. برآيند تمام خوشي ها و رنج هاي ما
در همين نقطه جمع شده است. هزاران مذهب٬ ايدئولوژي و دكترين اقتصادي كه
آفرينندگانشان از صحت آنها كاملا مطمئن بوده اند٬ تمامي شكارچيان و صيادان٬ تمامي
قهرمانان و بزدلان٬تمامي آفرينندگان و ويران كنندگان تمدن٬ تمامي پادشاهان ورعايا٬
تمامي زوج هاي جوان عاشق٬ تمامي پدران و مادران٬ كودكان اميدوار٬ مخترعان
و مكتشفان٬ تمامي معلمان اخلاق٬تمامي سياستمداران فاسد٬ تمامي «ابرستاره ها»٬
تمامي رهبران كبير٬ تمامي قديسان وگناهكاران در تاريخِ گونه ما٬ آنجا زيسته اند٬
در اين ذره غبار كه در فضاي بيكران در مقابل اشعه خورشيد شناور است. زمين ذره اي خرد
در مقابل عظمت جهان است. به رودهاي خون كه توسط امپراطوران و ژنرال ها بر زمين جاري
شده٬ البته با عظمت و فاتحانه٬ بيانديشيد. اين خونريزان٬اربابان لحظاتي از قسمت
كوچكي از اين نقطه بوده اند. به بي رحمي هاي بي پاياني كه ساكنان گوشه اي از اين نقطه٬
توسط ساكنان گوشه ديگر (كه از اين فاصله نميتوان آنها را ازهم بازشناخت)
متحمل شده اند بيانديشيد٬ چقدر اينان به كشتن يكديگر مشتاقند٬ چقدر با حرارت از يكديگر
متنفرند.تمامي شكوه و جلال ما٬ تمامي حس خود مهم بيني بي پايان ما٬ توهم اينكه
ما داراي موقعيتي ممتاز در پهنه گيتي هستيم٬ به واسطه اين عكس به چالش كشيده
مي شود. سياره ما لكه اي گم شده در تاريكي كهكشانهاست. در اين تيرگي و عظمت
بي پايان٬هيچ نشانه اي از اينكه كمكي از جايي ميرسد تا ما را از شر خودمان در امان
نگاه دارد٬ ديده نمي شود.
زمين تنها جاي شناخته شده است كه قابليت زيست دارد.هيچ جايي نيست٬ حداقل
در آينده نزديك كه گونه بشر بتواند به آنجا مهاجرت كند. مشاهدات٬ بله٬ استقرار ٬ هنوز نه.
خوشتان بيايد يا نه٬زمين تنها جايي است كه مي توانيم روي پاي مان بايستيم. گفته
شده كه فضانوردي تجربه اي است شخصيت ساز كه فرد را فروتن مي سازد.
شايد هيچ تصويري بهتر از اين٬ غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنياي كوچكش
به نمايش نگذارد. براي من٬ اين تصويرتاكيدي است بر مسئوليت مادر جهت برخورد
مهربانانه تر ما با يكديگر٬و سعي در گرامي داشتن و حفظ كردن اين نقطه آبي كمرنگ٬
تنهاخانه اي كه تاكنون شناخته ايم.

بازگشت با شیرینی

noreply@blogger.com (سیما) — Mon, 10 Nov 2008 11:52:00 +0000

سلام دوستان عزیزم
خیلی وقت بود که فرصت نکرده بودم ،به دلیل مشغله زیاد ،مطلب جدیدی برای وبلاگم بگذارم .
حالا تصمیم دارم با دستور پخت یک کیک بسیار ساده شروع کنم.
کیکش خیلی ساده است وخیلی میچسبد اگه با یک چای داغ در یک بعدازظهر سرد نوش جان
کنید.

وسایل لازم: همزن برقی، یک قالب با شکل دلخواه ، پیمانه های مخصوص شیرینی پزی
مواد لازم: تخم مرغ 4 عدد
کره 1/2 1 پیمانه
شکر 1/3 1 پیمانه
آرد 5 پیمانه
بیکینگ پودر 2 قاشق چایخوری سرپر
نمک 1/8 قاشق چایخوری
شیر 1 پیمانه
البته باید بگم که این مواد برای تقریبأ هفت نفر و حتی بیشتر هم هست من در واقع از دو قالب
متفاوت استفاده کردم.
شما هم می توانید به نسبت معینی مواد را کم یا زیاد بکنید
دستور پخت:
حالا اول ار همه فر را روی حرارت 350 درجه فارنهایت یا 180 درجۀ سانتیگراد روشن کنید
بعد ازاینکه همۀ مواد را آماده کردید کنار بگذارید تا با حرارت اتاق تنظیم شوند.
زرده و سفیدۀ تخم مرغها را از هم جدا بکنید بعد کره را بعد از اینکه کمی نرم شد با همزن برقی
خوب بزنید بعد شکر و زردۀ تخم مرغ را هم به آن اضافه بکنید دوباره با همزن بزنید تا به شکل
کرم درآید بعد در یک ظرف دیگر آرد و بیکینگ پودر و نمک را مخلوط کنید و کم کم همراه با
به خمیر اضافه اش بکنید شیر به کرم اضافه کنید در آخر سفیدۀ تخم مرغ را با همزن برقی خوب
بزنید تا سفت بشود بعد کف قالبتون را چرب بکنید خمیر را داخلش بریزید 60 دقیقه بعد از تو فر
در بیاورید و نوش جان بکنید. امیدوارم خوشتان بیاد.
منبع : ساناز مینائی

درگذشت استادخسرو شکيبايي

noreply@blogger.com (سیما) — Fri, 18 Jul 2008 08:48:00 +0000

خبردرگذشت خسرو شکيبايي که امروز صبح شنيدم حسابي شوکه ام کرد.يک هنرمند ارزشمند ديگر کشورمان بر اثر نارسايي قلبي از ميان ما رفت .
هنرمند خوشنام و توانایی که هرگز جانشینی نخواهد داشت.
يکي از بازيهاي هنرمندانه و ماهرانه اش که من واقعا دوست داشتم نقش رضا صباحي در سريال خانه سبز بود .صداي دلنشينش و نوع خاص
بيانش در تک تک نقشهايي که اجرا مي کرد ، نبودش دل را به درد مياره.
روحش شاد که هنر تکرار ناشدنی اش را به نوع خاص و دوست داشتني خودش به ما عرضه کرد.
در زير قسمتي از هنرنمايي اين مرد عزيزرا در خانه سبز را مي بينيد

کارنامه هنری مرحوم خسروشکیبایی از سال ۱۳۶۱ تا به امروز:
خط قرمز (مسعود کیمیایی - ۱۳۶۱) .دادشاه (حبیب کاووش - ۱۳۶۲)
صاعقه (۱۳۶۴)
رابطه (پوران درخشنده - ۱۳۶۵)
دزد و نویسنده (کاظم معصومی - ۱۳۶۵)
ترن (امیر قویدل - ۱۳۶۶)
شکار (مجید جوانمرد - ۱۳۶۶)
هامون (داریوش مهرجویی - ۱۳۶۸)
عبور از غبار (پوران درخشنده - ۱۳۶۸)
ابلیس (احمدرضا درویش - ۱۳۶۸)
جستجو در جزیره (مهدی صباغزاده - ۱۳۶۹)
سارا (داریوش مهرجویی - ۱۳۷۱)
پرواز را بخاطر بسپار (حمید رخشانی - ۱۳۷۱)
یکبار برای همیشه (سیروس الوند - ۱۳۷۱)
بلوف (ساموئل خاچیکیان - ۱۳۷۲)
کیمیا (احمدرضا درویش - ۱۳۷۳)
پری (داریوش مهرجویی - ۱۳۷۳)
درد مشترک (یاسمین ملک نصر - ۱۳۷۳)
لژیون (سیدضیاءالدین دری - ۱۳۷۳)
سایه به سایه (علی ژکان - ۱۳۷۴)
خواهران غریب (کیومرث پوراحمد - ۱۳۷۴)
سرزمین خورشید (احمدرضا درویش - ۱۳۷۴)
عاشقانه (علیرضا داودنژاد - ۱۳۷۴)
روانی (داریوش فرهنگ - ۱۳۷۶)
زندگی (اصغر هاشمی - ۱۳۷۶)
دختردایی گمشده (داریوش مهرجویی - ۱۳۷۷)
میکس (داریوش مهرجویی - ۱۳۷۸)
دختری بنام تندر (حمیدرضا آشتیانی پور - ۱۳۷۹)
کاغذ بی خط (ناصر تقوایی - ۸۰/۱۳۷۹)
مزاحم (سیروس الوند - ۱۳۸۰)
اثیری (محمدعلی سجادی - ۱۳۸۰)
صبحانه برای دو نفر (مهدی صباغزاده، ۱۳۸۲)
ازدواج صورتی (منوچهر مصیری، ۱۳۸۳)
سالاد فصل (فریدون جیرانی، ۱۳۸۳)
حکم (مسعود کیمیایی، ۱۳۸۳)
ستاره ها (فریدون جیرانی، ۱۳۸۴)
عروسک فرنگی (فرهاد صبا، ۱۳۸۴)
چه کسی امیر را کشت؟ ( مهدی کرم‌پور, ۱۳۸۵)

حضورش در سریالهای تلویزیونی:

خانه سبز (مجموعه - بیژن بیرنگ، مسعود رسام - ۱۳۷۵)
کاکتوس (مجموعه سری اول - محمدرضا هنرمند - ۱۳۷۷)
تفنگ سرپر‌ (مجموعه - امرالله احمدجو - ۷۹/۱۳۷۸)
در کنار هم (مجموعه تلویزیونی - فتحعلی اویسی- ۱۳۸۱)

آلبومهای موسیقی با صدای دلنشینش:
پری خوانی
حجم سبز (سهراب سپهری)
نشانی ها

جوایزی که در طول زندگی هنری اش کسب کرد:

برنده سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر
هامون / هشتمین دوره
کیمیا / سیزدهمین دوره

نامزد سیمرغ بلورین:

یکبار برای همیشه / یازدهمین دوره
سایه به سایه / پانزدهمین دوره
کاغذ بی خط / بیستمین دوره
روحش شاد و خاطرش گرامی

پیانیست 5 ساله

noreply@blogger.com (سیما) — Thu, 17 Jul 2008 17:34:00 +0000

ویدیویی که براتون میزارم مربوط به یک دختر بچه 5 ساله ،اهل کرۀ جنوبی است در ضمن
نابینااز زمان تولد هم میباشد و از 3 سالگی شروع به نواختن پیانو کرده است .
اوهمچنین از طرف یک زن و شوهر کره ای به فرزندخواندگی پذیرفته شده است.
واقعاً حیرت آور است .
هم بسیار زیبا می نوازه هم از همه جالب تر این است که بعد از شنیدن تنها یکبار
هر آهنگی قادر هست به همان قشنگی بنوازه.
این کوچولوی نابغه هرگز هیچگونه استادی برای فراگیری پیانو نداشته است
استعداد خارق العاده اش اشک را از چشمان حاضران برنامه که خودشان هم جزء نوابغ
هستند سرازیر کرده است .

دعاي زيبا

noreply@blogger.com (سیما) — Tue, 08 Jul 2008 14:06:00 +0000

دلم مي خواست اولين پيامم را با يک

دعا شروع بکنم که يکي از قشنگترين

دعاهائي است که در من احساس

سبکي و آرامش ايجاد کرد:

«از خدا خواستم به من صبر عطا کند

فرمود : صبر حاصل سختي و رنج

است.

، عطا کردني نيست ، آموختني است .

از او خواستم عادتهاي زشت را ترکم دهد.

خدا فرمود: خودت بايد آنها را رها کني.

از او خواستم مرا گرفتار درد و عذاب نکند .

فرمود : رنج از دلبستگي هاي دنيايي جدا و به من نزديکترت مي کند .

گفتم : مرا خوشبخت کن .

فرمود : « نعمت » از من ، خوشبخت شدن از تو .

از خدا خواستم کاري کند که از زندگي لذت کامل ببرم .

فرمود : براي اين کار من به تو «زندگي» داده ام.

از خدا خواستم کمکم کند همانقدر که او مرا دوست دارد ، من هم ديگران را دوست بدارم .

خدا فرمود: آها ، بالاخره اصل مطلب دستگيرد شد!»

«نقاشي از ايمان مالکي» و نوشته بر گرفته از کتاب « یک دعای زیبا» ترچمۀ زهره زاهدی